طرفین و نقش‌ها
گیرنده (Consignee)
طرفی که کالا در مقصد به او تحویل میشود و نامش در خانه گیرنده بارنامه یا سند حمل آمده است.
به چهار زبان
گیرنده کسی است که حق دارد کالا را در مقصد تحویل بگیرد. در واردات به کشورهای خلیج فارس، گیرنده معمولاً واردکننده‌ای است که کالا با جواز تجاری و کد گمرکی او ترخیص میشود؛ بنابراین نام باید دقیقاً با جواز یکی باشد. اگر بانک معامله را با اعتبار اسنادی تأمین مالی کند، ممکن است در خانه گیرنده عبارت «به حواله» بانک نوشته شود و خریدار واقعی به‌عنوان طرف اطلاع بیاید تا بانک بارنامه را ظهرنویسی کند. مثال: یک تاجر مصالح ساختمانی در عجمان از فوشان کاشی وارد میکند. بارنامه شرکت او را گیرنده معرفی کرده، پس ترخیص‌کارش میتواند ترخیصیه را بگیرد و اظهارنامه واردات را با کد گمرکی همان شرکت ثبت کند. اشتباه یا غلط املایی در نام گیرنده ممکن است تا صدور سند اصلاحی، ترخیص را عقب بیندازد.
پرسش‌ها
آیا گیرنده میتواند با خریدار درجشده در فاکتور فرق داشته باشد؟
ممکن است، مثلاً در تجارت سهجانبه، ولی باید برای گمرک قابل توضیح باشد. سادهترین و امنترین حالت این است که یک واردکننده در فاکتور، بارنامه و اظهارنامه درج شود.
عبارت «به حواله» (To order) در خانه گیرنده یعنی چه؟
یعنی بارنامه قابل انتقال است و کالا به کسی تحویل میشود که اصل ظهرنویسیشده را در دست دارد. این حالت در اعتبار اسنادی رایج است، چون بانک تا پرداخت، کنترل را حفظ میکند.